حرفای دل یه خواهر و برادر

موفق باشید

چند روز پیش جشن داشتیم اما نتونستیم جشنمون رو روز ۱۲ بگیریم چون که رحلت رسول بود برای همین شنبه جشنمون رو گرفتیمخیلی بهمون خوش گذشت توی جشن

خواستم به ابجی جونیم که گیر درساش شده ونمیتونه بیاد نت از همینجابهش بگم جشنمون مبارکت باشه

خیلی دوستت دارم نفسم

چند هفته ی گذشت و توی قلب اون یه نور رو دیدم نوری که باعث شد به اون وابسته بشم و اون فرشته بشه تموم هستی من .

اولین باری که به فاطمه ماه اول با هم بودنمون تبریک گفتم بهم گفت :

(( مهدی به این زودی یک ماه گذشت ؟!!!!))

تا اینکه یک سال از ماجرایه با هم بودن ما گذشت و با چشمای خیس بهم گفتیم :

((مبارک باشه ،دوستت دارم ))

   سالگرد خواهر وبرادریمون مبارک

دوستت دارم ابجی

خوب هستین-وقتتون بخیر

اول از هر چیزی خواستم ازتون تشکر کنم که جواب ایمیل خواهرم رو دادین و برای وب ما نظر گذاشتین البه این مدت من به خاطر بعضی از مسال کمتر مینویسم و زحمت نوشتن افتاده به دوش هستی من ُفاطمه جونم میگم

خیلی فاطمه جونم رو دوست دارم

بهم گفته باهات راحت باشم اما راستش یکم برام سخته و باهات غربی میکنم.ببخشید که یکم حرفام رک می گم .

باز هم ازتون تشکر میکنم

ممنون دوست دارم باهاتون اشنا بشم چون ابجی فاطمه زیاد ازتون تعریف میکرد.امکان داره؟ 

شما رو به خدا میسپارم.خدانگهدار

گذشت زمان بر آن ها که منتظر می مانند بسیار کند،بر آن ها که می هراسند بسیار تند، بر آن ها که زانوی غم در بغل می گیرند بسیار طولانی و بر آن ها که به سرخوشی می گذرانند بسیار کوتاه است اما، بر آن ها که عشق می ورزند ،زمان را آغاز و پایانی نیست.

در آغاز هیچ نبود، کلمه بود و آن کلمه خدا بود.

و کلمه، بی زبانی که بخواندش، و بی اندیشه ای که بداندش، چگونه می تواند بود؟

و خدا یکی بود و جز خدا هیچ نبود،

و با نبودن، چگونه می توان بودن؟

و خدا بود و، با او، عدم،

و عدم گوش نداشت،

حرفهایی هست برای گفتن،

که اگر گوشی نبود، نمی گوییم،

و حرفهایی هست برای نگفتن،

حرفهایی که هرگز سر به ابتذال گفتن فرود نمی آرند.

حرفهایی شگفت، زیبا و اهورایی همین هایند،

و سرمایه ماورایی هرکسی به اندازه حرفهایی است که برای نگفتن دارد،

حرفهای بیتاب و طاقت فرسا،

که همچون زبانه های بیقرار آتشند،

و کلماتش، هریک، انفجاری را به بند کشیده اند،

کلماتی که پاره های بودن آدمی اند...

اینان هماره در جستجوی مخاطب خویشند،

اگر یافتند، یافته می شوند...

و ...

کلماتی که پاره های بودن آدمی اند...اینان هماره در جستجوی مخاطب خویشند،

اگر یافتند، یافته می شوند...

در صمیم وجدان او، آرام می گیرند.

و اگر مخاطب خویش را نیافتند، نیستند،

واگراوراگم کردند، روح راازدورن به آتش می کشندو، دمادم، حریق های دهشتناک عذاب

برمی افروزند.

و خدا، برای نگفتن حرفهای بسیار داشت،

که در بیکرانگی دلش موج می زد و بیقرارش می کرد.

و عدم چگونه می توانست مخاطب او باشد؟

هرکسی گمشده ای دارد،

و خدا گمشده ای داشت.

هرکسی دوتاست و خدا یکی بود.

هرکسی، به اندازه ای که احساسش می کنند، هست.

هرکسی را نه بدانگونه که هست، احساس می کنند.

بدانگونه که احساسش می کنند، هست.

انسان یک لفظ است،

که بر زبان آشنا می گذرد،

و بودن خویش را از زبان دوست، می شنود..

هرکسی کلمه ای است:

که از عقیم ماندن می هراسد،

و در خفقان جنین، خون می خورد،

و کلمه مسیح است،

و در آغاز، هیچ نبود،

کلمه بود،

و آن کلمه، خدا بود.

دیروز روز من و داداشیم بود روز خواهرو برادریمون دیشبم جشن داشتیم یه جشن دو نفره خیلی خوش گذشت جایه همه دوستان خالی بود خیلی خوشحالم که ۱۱ ماه یه داداش گل دارم هرچی از خوبیهاش بگم کم گفتم .داداشی جونم دوباره بهت تبریک میگم و از جشن دیشبت ممنونم خیلی به ابجی خوش گذشت مخصوصا اون قسمتش( ر.. و ت..) عالی بود.دوستت دارم داداشی جونم